ทำไมไฟฉุกเฉินในโรงแรมจึงต้องมีการส่องสว่างต่อเนื่องไม่ต่ำกว่า 10 ชั่วโมง?

ตามมาตรฐานการผลิตไฟฉุกเฉิน GB17945-2018 ระบุว่า ระบบต้องมีเวลาไม่ต่ำกว่า 90 นาที และต้องไม่ต่ำกว่าระยะเวลาการทำงานฉุกเฉินที่ระบุไว้ของอุปกรณ์ไฟฟ้าเอง นอกจากนี้ มาตรฐานการออกแบบป้องกันอัคคีภัย GB 50016—2018 หมวด 11.1.3 ระบุว่า ไฟฉุกเฉินและสัญญาณการอพยพต้องมีแหล่งจ่ายไฟสำรองที่มีระยะเวลาการจ่ายไฟต่อเนื่องไม่ต่ำกว่า 30 นาที มาตรฐานการออกแบบป้องกันอัคคีภัยในอาคารสูง GB 50045-95 (ฉบับปี 2018) หมวด 9.2.6 ระบุว่า ไฟฉุกเฉินและสัญญาณการอพยพสามารถใช้แบตเตอรี่เป็นแหล่งจ่ายไฟสำรอง และระยะเวลาการจ่ายไฟต่อเนื่องต้องไม่ต่ำกว่า 20 นาที สำหรับอาคารสูงที่มีความสูงเกิน 100 เมตร ระยะเวลาการจ่ายไฟต่อเนื่องต้องไม่ต่ำกว่า 30 นาที ซึ่งที่นี่หมายถึงการใช้ไฟฉุกเฉินตามมาตรฐานการออกแบบป้องกันอัคคีภัย โดยหน่วยงานออกแบบวิศวกรรมอาคารจะต้องอ้างอิงถึงระยะเวลาการทำงานฉุกเฉินของไฟฉุกเฉินที่ใช้ มาตรฐานการออกแบบป้องกันอัคคีภัย GB 50016—2018 หมวด 11.3.6 ระบุว่า สัญญาณการอพยพและไฟฉุกเฉินที่ติดตั้งภายในอาคาร นอกจากจะต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของมาตรฐานนี้แล้ว ยังต้องเป็นไปตามมาตรฐานแห่งชาติที่มีอยู่ในปัจจุบัน เช่น สัญลักษณ์ความปลอดภัยจากอัคคีภัย GB 13495 และไฟฉุกเฉิน GB 17945 มาตรฐานการออกแบบไฟฟ้าในอาคารทั่วไป JGJ 16-2018 หมวด 13.8.6 และตารางได้กำหนดระยะเวลาการทำงานฉุกเฉินของไฟฉุกเฉินไว้อย่างชัดเจน โดยระบุว่า ระยะเวลาการทำงานฉุกเฉินของไฟส่องสว่างสำหรับการอพยพต้องไม่น้อยกว่า 30 นาที และไฟสำรองในกรณีฉุกเฉินจะแบ่งตามสถานการณ์ ≥60 นาที (พื้นที่อพยพทางอากาศ) ≥180 นาที (พื้นที่ทำงานด้านการดับเพลิง) ระยะเวลาการส่องสว่างทั้งหมดนี้เป็นไปตามมาตรฐานที่เกี่ยวข้องกับไฟฉุกเฉิน ไฟฉุกเฉินจะต้องติดตั้งในพื้นที่ที่ใช้สำหรับการอพยพอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อใช้ในกรณีฉุกเฉิน แต่ทำไมไฟฉุกเฉินในโรงแรมจึงต้องมีการกำหนดระยะเวลาการส่องสว่างต่อเนื่องไม่ต่ำกว่า 10 ชั่วโมง? เพราะเมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นแผ่นดินไหวหรืออาคารถล่ม สถานการณ์จะซับซ้อนกว่าการเกิดไฟไหม้มาก การอพยพและการช่วยเหลือจะใช้เวลานานขึ้น เวลาทองสำหรับการช่วยเหลือที่มีประสิทธิภาพคือ 72 ชั่วโมง ดังนั้นระยะเวลาการส่องสว่างของไฟฉุกเฉินที่เคลื่อนที่ได้ยิ่งนานเท่าไหร่ โอกาสในการช่วยเหลือให้สำเร็จก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น